Dzisiaj opowiem Wam o jeszcze jednej wędrówce, tym razem do dorzecza niemieckiej rzeki Sprewy. Kraina ta, zwana Spreewaldem, leży bardzo niedaleczko miasta Cottbus, szczyci się swoją regionalną specjalnością - ogórkami. Ze względu na dużą wilgotność gleby i sprzyjający klimat udają się one tam doskonale, więc też robią je tamtejsi mieszkańcy na setki sposobów i tym sie szczycą. Wszędzie mozna spotkać tamtejsze ogórki. Kiedy wejdzie się do tamtejszego marketu - też stoja na półkach, kiedy jedzie się wzdłuż uliczek miasteczek i wsi - w każdym sklepiku i na każdym stoisku można kupić ogórki spreewaldzkie. W słoikach, z beczki, pakowane pojedynczo jako gotowa przekąska, do nich różnorakie dipy, sosy, musztardy… Mnóstwo pyszności!
Naszą wędrówkę rozpoczęliśmy od miasteczka Burg, najstarszego z portów rzecznych Spreewaldu. U wejścia na teren portu wita nas mini skansen z trzech starych chat. W jednej z nich urządzona jest izba pamięci, mozna tam obejrzeć stare stroje ludowe, meble, przybory kuchenne i temu podobne. W drugiej są biura, a w trzeciej - zarząd portu oraz sklepik z miejscowymi specjałami. Oczywiście, ogórki! 
Kiedy już dokonamy stosownych zakupów, przechodzimy dalej - i naszym oczom ukazuje się zaskakująco duży i ruchliwy prawdziwy port rzeczny. Naprawdę zaskakuje na takiej rzeczułce!
Teren portu jest zadbany i starannie urządzony.
A w samym porcie czekają na turystów wygodne płaskodenne łodzie, z ławeczkami, stoliczkami, mozna tutaj zamówić poczęstunek i kufelek piwa na podróż.
Wsiadamy więc i ruszamy. Flisak posługuje się jednym długim wiosłem, podobnym do tych, których używają weneccy gondolierzy. Łódź powoli i leniwie sunie po wodzie rzeczki, a flisak opowiada. Mówi o tym, że w ostatnich latach wiele tutaj się zmieniło, choć tradycja portów rzecznych w dorzeczu Sprewy jest wielowiekowa, na dowód czego mozna w porcie obejrzeć zdjęcia, robione w XIX wieku w tutejszym porcie. Niegdyś mieszkańcy tych terenów mieszkali wyłącznie nad rzeczkami i kanałami, a do ich domów mozna było się dostać wyłącznie drogą wodną. Dopiero od około 20 lat powstały lądowe drogi dojazdu do ich siedzib.
Tereny Spreewaldu należą do terenów chronionych, rząd niemiecki utworzył tutaj jeden z licznych w naszej okolicy rezerwatów biosfery, co pozwala chronić krajobraz i przyrodę oraz powietrze tych miejsc.
Oprócz podróży łodzią można też podróżować tutaj kajakiem, wypożyczonym w jednej z licznych wypożyczalni. Widać od razu, że jest to popularna forma aktywności fizycznej, bo ruch na rzeczce jest naprawde duży, ludzie wiosłują całymi rodzinami i grupami, z pieskami i dziećmi. Sprzyja temu poczucie bezpieczeństwa, gdyż rzeczka jest płytka (chyba nie głębiej niż do pasa) i nie należy do szerokich, a nurt ma tak spokojny, że trudno go dostrzec.
Urzeka tutaj przyroda, zwłaszcza drzewa. Płynąc, ma się wrażenie, że płynie się w zielonej katedrze - potężne drzewa rosną wysoko, zamykając zielone sklepienie ponad naszymi głowami, wszechobecne są cisza i spokój. Widać od razu, że woda to żywioł przyjazny tutejszym mieszkańcom - ich domy położone są nad samą wodą, każdy ma własne dojście do wody i własną płaskodenkę do poruszania się po rzece, więc mija się po drodze dziesiątki porcików dla jednej łodzi.
Po drodze przystanek na chwilę - można kupić regionalne przysmaki w sklepie dostępnym wyłącznie od strony wody.
A potem to już tylko oglądanie, jak żyją i mieszkają tutejsi ludzie.
W połowie drogi docieramy do śluzy - tutaj łódź zawraca i wiezie nas z powrotem.
Nasza podróż kończy się, zbliżamy się do portu.
Wysiadamy. Jeszcze na pewno kiedyś tu wrócimy.
